خوشا به حال کبوتران حرم

شناسهٔ خبر: 2804 -
چاپ خبر چاپ خبر

ای کاش! من هم یک کبوتر بودم و دل از همه چیزم می شستم و در جوار امامم حضور می یافتم و راضی نمی شدم حتی یک لحظه از محضر ایشان دور شوم.

به گزارش یار خراسانی ، کرامت صفت این خاندان است و بر در خانه ی کریم گرد آمدن، داستان تکراری تاریخ بوده است. هر لحظه میلیونها عاشق یا در جوار حرم یار، به پابوس رفته اند و یا کبوتر دلشان از فاصله های دور بر مناره و گنبد به پرواز در می آید و با روح و دلشان، زائر کوی دوست می شوند.
در این میان خوشا به حال کبوتران حرم که با امام (ع) زندگی می کنند و همه چیزشان فقط امام است. خانه و کاشانه ی دیگری ندارند. یا حتی نخواسته اند که دارایی دیگری در مکان دیگری داشته باشند. هر چه دارند همان حریم کوی یار است و دیگر هیچ .
ای کاش! من هم یک کبوتر بودم و دل از همه چیزم می شستم و در جوار امامم حضور می یافتم و راضی نمی شدم حتی یک لحظه از محضر ایشان دور شوم.
اما در هر جایی که باشم سعی می کنم دلم را در حرم جابگذارم و به هیچ چیز دیگری دل نبندم. دلم را به دست امام (ع) بدهم تا نور و لطافت بیابد.و تیرگی های گناه از آن دور شود.
خدایا در این ایام دهه ی کرامت و ولادت با سعادت مولای عزیزمان امام علی بن موسی الرضا (ع) توان دل کندن از مظاهر دنیا را به ما عنایت کن تا لذت بندگی تو و شیرینی زیارت امام عزیز را حس کنیم و آرزویی جز نزدیکی به امام (ع) را نداشته باشیم . ان شاء ا…

برچسب‌ها



ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.